Boeken lezen tijdens de vakantie, het is een cliché, maar… ik heb er twee verslonden.

De Draaischijf

De Draaischijf van Tom Lanoye. Nog een boek over collaboratie tijdens de tweede wereldoorlog. Historische romans zijn zowat mijn lievelingsboeken, omdat geschiedenis me interesseert maar ik meestal het geduld niet heb om me door een gortdroge opsomming van feiten te worstelen. En de meeste non-fictie boeken zijn dat. De Bourgondiërs begon zo ben ik begonnen bijvoorbeeld, en ook al probeer ik nog zo, ik geraak er niet door. Als we dan in Dijon passeren heb ik daar spijt van, want iedereen zegt me dat dat zo de moeite is.

In De Draaischijf is dat geen probleem. Het boek leest als een trein, en mijn enige klacht was dan ook dat tegen het einde toe mensen begonnen te zagen dat ik in het zwembad moest springen in plaats van verder te lezen.

Persoonlijk vind ik Jeroen Olyslaeger’s Wil en Stefan Hertmans’ De Opgang sterkere werken. De Draaischijf voelt een beetje aan als “ik kan dat ook, maar beter”, maar het voelt daarom beetje minder noodzakelijk.

L’Étranger

Deze klassieker heb ik ooit besproken voor mevrouw Wylocke, lerares Frans in het atheneum in Maldegem in het jaar 1989, misschien was het al 1990. Alleen had ik het niet gelezen, maar enkel de synopsis uit de bibliotheek vaagweg bestudeerd. En dan nog.

Na “het examen” vroeg ze me, bluffend, of ik het echt had gelezen. Ze zei dat mijn cijfer al vaststond, dus dat ik niet meer moest liegen. Ik nam het zekere voor het onzekere en zei “ja, natuurlijk heb ik dat gelezen”.

Ik vraag me nog altijd af wat er gebeurd zou zijn had ik toegegeven dat ik de boel zat te bedriegen.

Maar bij deze heb ik het goedgemaakt, mevrouw Wylocke!

Het is een mooi boek trouwens, en het leest ook als een trein, toch zeker toen ik er na een tijdje in slaagde om die occasionele ongekende Franse woorden te negeren.

Mijns inziens heeft Houellebecq de mosterd hier gehaald. Verder wil ik nu meer lezen van Kamel Daoud (cadeaulink) die een antwoord schreef op L’étranger vanuit Algerijns perspectief.

Ik ben begonnen in Zabor