L. heeft een plan om naar Oman te gaan met een taxi, en van daaruit een vliegtuig te nemen. Eerst leek me het een goed idee om mee te gaan. Het Belgisch verhaal van repatriëring deed me denken dat Muscat vast veiliger moet zijn dan Dubai om uit te vliegen, en dat er dus meer opties zouden zijn daar. Dus misschien zou ik meerijden in zijn taxi en mijn geluk daar beproeven. In het slechtste geval zat ik later vast in Muscat in plaats van in Dubai.
Maar na wat nadenken lijkt het me toch geen betere optie dan mijn vlucht zaterdagavond terug vanuit Dubai. Er zijn meer vluchten naar en uit Dubai dan Muscat. Je kunt flightradar24.com niet opendoen zonder dat er een heleboel vliegtuigen aan het vliegen zijn, en gisteren heb ik er voor het eerst een paar zien overvliegen. Plus, ik heb een zetel met mijn naam op naar Brussel met Qatar Airways, zaterdagavond, omgeboekt door KLM. Ik denk dat ik dus toch ga proberen die te nemen.
Ondertussen is het Belgisch verhaal van repatriëring iets aantrekkelijker geworden: de vlucht gaat wel tot in Brussel. Alleen zijn de kosten gepubliceerd, en het is 600€. Ter vergelijking mijn vlucht hier heen en terug was 400€. Niet echt een goede deal, maar zoals ze zeggen in’t Engels: “beggers can’t be choosers”. Nu, de deadline om te registreren is gepasseerd. Bovendien hoorde ik dat er voorrang wordt gegeven aan families met kinderen. Logisch ook, maar dat betekent dat ik allicht niet direct aan beurt zou zijn gekomen.
Het is allemaal wikken en wegen van opties, proberen vat te krijgen op de kansen van de verschillende scenario’s. In mijn plan A, het vliegtuig zaterdagavond nemen, is het worst case scenario dat mijn eerste vlucht wel doorgaat, en mijn tweede niet. In dat geval zit ik vast in Doha, wat vermoedelijk niet beter is dan Dubai.
E. had me als toeristische tip medegedeeld dat Rem Koolhaas hier in Dubai een paar warenhuizen had gekregen om een een artistieke hub te bouwen. Dat leek me leuk om gisteren te doen, na mijn paar uur werken aan het zwembad.
Het was niet ver, een paar metrostops en dan een bus nemen of een goed half uur wandelen. Ik koos voor wandelen, en de route leidde me langs de achterbuurt van de grote snelweg die heel Dubai verbindt. Onderweg waren er weinig andere wandelaars, het leek hier echt industrieel gebied met veel warenhuizen en enkel grote straten die ze bedienden.
Eens binnen in de ruimte leek ik beland op een setting die nog het meest deed denken aan het Dour festival. Een paar straten waren gevormd door containergebouwen. Geen idee of dat ook onder invloed van Rem Koolhaas werd ontworpen, of dat hij enkel instond voor het Concrete museum hier, maar zijn architectuur in Rotterdam doet me denken van wel.
Eerst ging ik binnen in een platenwinkel, en het was direct een beetje thuiskomen. In het aanbod van platen vond ik verschillende Belgische artiesten, zoals Toots Thielemans en Max Berlin. Ik vond ook twee maxi’s die geproduceerd waren door de eigenaar van de zaak aan een schappelijke prijs en kocht die.
Daarna ging ik in een galerie met wat kunstwerken die me wel bevielen, maar toen ik goed en wel begonnen was met kijken doofden ze de lichten en stuurden ze me naar buiten. De galerij sloot. Ik vroeg of al de galerijen op dit uur sloten, maar de vrouw aan de receptie reageerde in onzeker Engels iets over ramadan en oorlog.
Ik wandelde nog wat rond en dronk een koffie op het terrasplein, en zag ondertussen de eerste vliegtuigen overvliegen sinds lang. Het leek een teken van beterschap.
L. kwam ook langs, en samen aten we in een designerrestaurant daar. Het was niet eens duur, en superlekker.
In het naar huis rijden met een taxi kregen we ons eerste alarm binnen op de telefoon. De chauffeur’s, L.’s en mijn telefoons gingen tegelijk af met een boodschap “Stay away from windows and seek shelter”. Vanuit de taxi leek het wat moeilijk, maar de taxichauffeur haalde zijn schouders op en reed gewoon door. L. is heel goed met taxichauffeurs, en gaat echt in conversatie met hen. Hij zei dat er weinig andere mogelijkheden waren. De wereld buiten de taxi leek dat te bevestigen, iedereen liep gewoon kalm door naar waar ze onderweg waren.
