Ik wil het vel van de beer niet te vroeg verkopen, maar ik zit voor de gate. Het is minstens nog drie uur voor mijn vlucht vertrekt, misschien nog zes uur. De vlucht werd vervroegd, maar nu lijkt die terug op het oorspronkelijke uur van 2:00 am aangekondigd.
Het doet raar om zo’n grote luchthaven te zien, die enkel gebruikt wordt voor dat handvol vluchten die doorgaan vandaag. Bijna allemaal vluchten van Emirates of FlyDubai, hun low cost merk, waarmee ik vlieg.
De meeste restaurants zijn toe, en degene die open zijn, zijn leeg. Alle zitjes waar je je normaal voor moet haasten, zijn vrij om te gebruiken. Al het werkvolk loopt zich te vervelen, iedereen is kalm en gelaten.
Alles lijkt vlot te lopen. Dit is infrastructuur voor duizenden mensen die gebruikt wordt voor honderden mensen.
Influencers & Expats
Ik voel wat mee met de influencers in Dubai. De manier waarop die door het slop worden gehaald in de media is er wat over vind ik. Sinds wanneer wordt van hen verwacht dat ze zich aan ethische standaarden houden die hoger zijn dan degene waar we onszelf aan houden? Je mag hier op vakantie komen, maar niet komen werken? Als je naar hier komt moet je sociaal bewogen zijn en kritiek leveren op het regime?
Ook de expats verdienen al die hoon niet. Ook zij worden precies afgerekend aan standaarden waar we zelf niet aan voldoen. Alsof de EU niet gebouwd is op expats die in Brussel ook geen belastingen betalen? Of nee, die doen dat uit idealisme natuurlijk.
Eén van de twee expats met wie ik in contact was werkt hier om de containerschepen te regelen die onze gas en onze pakjes brengen. Mag dat dan weer wel? Zij vraagt niet om gerepatrieerd te worden, ze beschreef haar woning waarin ze me een noodbed aanbood niet direct als luxueus (“a two bed cave where cats would not feel safe”). Ze betaalt geen belastingen in haar thuisland noch hier, dat klopt.
Het staat precies iedereen vrij om hier te komen werken. Ik dacht dat de carbon footprint van deze stad torenhoog zou zijn, maar zelfs dat valt mee: Houston en Perth staan blijkbaar nog hoger op die lijst.
En echt democratisch is het niet, nee. Er zijn geen verkiezingen en de doodstraf bestaat, zelfs al wordt ze niet uitgevoerd. Er zijn landen die de doodstraf wel nog uitvoeren. En er zijn er ook die een disproportioneel deel van hun gekleurde medeburgers in de gevangenis steken.
Het is gemakkelijk om de wereld ongenuanceerd te zien. En toegegeven, sommige van die influencers zijn gemakkelijke doelwitten voor spot, en sommige van die filmpjes waren leuk. Ze kunnen vast wel tegen een stootje ook, misschien winnen ze er zelfs volgers door.
Waar zitten die volgers trouwens? En hebben die niets beters te doen dan naar een bimbo op een strand te kijken?
Istanbul
Ik ben eruit, ik ben ontsnapt.
We zijn in Istanbul om bij te tanken, want dit is een klein vliegtuig, dat normaal de afstand rechtstreeks naar Praag doet door over Iran te vliegen. Door de omweg moeten we dus een tussenlanding maken.
Mijn vliegtuig in het heengaan was ook al omgeleid rond Iran, waardoor het na een annulatie ook al een absurde aaneenschakeling van vluchten was geworden. Maar het had wel nog de afstand van Parijs naar Dubai in een keer afgelegd (voorgaand aan dat traject had ik er al een vliegtuig Brussel -> Amsterdam en een van Amsterdam -> Parijs opzitten, een trein naar Parijs nemen was geen optie).
Dit vliegtuig zit verre van vol. Ik heb een volledige rij voor mezelf. De rij voor me en achter me zijn leeg. Business class is leeg.
De rij voor me heeft extra beenruimte, en een man kwam die opeisen, “want hij had vijfduizend dollar voor zijn ticket betaald, dan had hij toch wel recht op extra beenruimte”. De steward zei dat je daarvoor moest bijbetalen. Nu ik even wakker ben zie ik dat hij onderweg er toch in geslaagd is om zich op die rij te installeren.
Wie de vliegtuigeconomie snapt mag het me uitleggen. Deze vlucht had vol kunnen zitten aan dure prijzen. Waar zit de flessenhals die ervoor zorgt dat de zeteltjes niet verkocht geraakten?
Ik ga nog naar Praag, en van daaruit naar Brussel. Voor die tweede vlucht heb ik nog geen boarding pass en weinig tijd. De kans dat ik die zal missen is dus groot. Maar ik heb nog altijd mijn Whatsapp lijn met Air France open, en ze zijn wettelijk verplicht me van Praag naar Brussel te krijgen. Met ChatGPT erbij wordt dat vast een makkie.
Praag
Vanaf hier heb ik weer internet op mijn mobiele telefoon. Ik kan dit publiceren.
Met mijn Belgisch paspoort kan ik zonder problemen grenzen oversteken tot ik thuis ben. Ik kan me laten omboeken op een andere vlucht, omdat dat mijn consumentenrecht is. Of ik kan gemakkelijk een andere vlucht boeken, of ik kan met de trein naar huis, of desnoods met de fiets zelfs. Zalig, laten we eens zot doen!
Ik kijk ernaar uit om straks weer het nieuws te kunnen afzetten alsof het me niet aanbelangt. Ik kijk er naar uit dat de praktische gevolgen van de fratsen van Trump terug op veilige afstand gebeuren.
Wat een luxe.
Brussel
👋👋👋
