Er is geen werk, en dat is altijd een beetje het paniekstemmetje in me dat zegt “geen werk betekent geen geld” proberen onderdrukken.
Ondertussen is er wel een soort routine in de dag gekropen, dankzij het kleintje natuurlijk. Om tien voor zeven gaat de wekker, een brood bakken, die naar school voeren en dan iets proberen te doen. ’s Avonds eventueel koken, de kleine in bed steken, een aflevering van Mad Men bekijken en/of wat in een boekje lezen, en vroeg gaan slapen.
Voor de vakantie heb ik de bureau (helpen) schilderen, en wat administratie en wat website-onderhoud voor daMusic voor eindejaar gedaan. Maar eigenlijk weet ik niet zo heel erg goed waar mijn tijd is naartoe gegaan. Dat vind ik wel vervelend.
Al zijn er altijd dagen zoals eergisteren, dat ik het kleintje rondrijd naar haar activiteiten. En elke dag doe ik aan sport, voor een deel onder begeleiding van een kinesitherapeute. Dat doet me toch een stuk beter voelen in het algemeen, zowel fysiek als mentaal.
Binnenkort gaan we naar Parijs voor Disneyland, en ga ik allicht naar Dubai om een vriend te bezoeken. Dat zijn mooie vooruitzichten.