Ik volg op Instagram Rosey In Gaza. Het helpt om iemand te hebben in je leven die in donkere tijden erin slaagt om toch nog positieve berichtjes naar je te sturen. Zelfs al doet ze dat ondertussen voor meer dan zeshonderdduizend volgers.
Het is ook een herinnering dat ook in de meest miserabele omstandigheden er nog leven is. Dat is iets wat ik me pas recent ben gaan realiseren: het is niet omdat het oorlog is dat alle leven ophoudt. Er zijn nog mensen die niet doodgaan, die feestjes geven, kinderen een fijne namiddag bezorgen, of zelfs schoonheid zien in de vernuftige wapens die over hen neerdalen.
Ik vermoed dat het gelijkaardig is met wat we met Corona hebben meegemaakt, maar dan op lokale schaal.
Update 6/10/2025: ondertussen gaat het precies minder goed met haar.