We zijn dit weekend naar Queen Nicolah gaan kijken, het kleintje en ik. Sindsdien snap ik helemaal niet waarom mensen daar zo’n spel over maken. Het is gewoon een zwarte, vrouwelijke sinterklaas. Maar bovenal was Queen Nicolah een leuk kinderfeestje. Niets speciaals, mandarijntjes, niknakskes, gratis speelgoed in grote zakken. Helemaal nostalgische kinderpret dus.
Het leukste was de reactie van het kleintje. Niet: “dat is een zwarte Sinterklaas” of zo, maar gewoon “ah maar ‘t is een vrouw!”. Ik vind dat zalig, die kleurenblindheid. Hopelijk blijft dat zo lang mogelijk zo.