Is het erg dat ik eigenlijk liefst van al alleen naar concerten ga? Het is zo’n gedoe soms om mensen te overtuigen om mee te gaan. Als ze de muziek niet kennen, of maar half, dan zijn de meesten niet geïnteresseerd. En als de muziek te populair is ben ik meestal niet meer geïnteresseerd omdat het in grote ongezellige zalen is.
Twee weken geleden ben ik mee geweest naar een optreden dat best amusant was, in de Beursschouwburg, van Dame Area. Maar iedereen was enthousiaster dan ik, en de hype leek me wat té groot.
En dan ben ik alleen naar Moor Mother gaan kijken in het Wintercircus, en dat was redelijk perfect. Mooi optreden (misschien de beste keer dat ik haar gezien heb), en daarna gewoon naar huis geweest, op de trein op mijn gemak een boekje gelezen. Ik heb zelfs niet gewacht op het hoofdprogramma, het nochtans super interessante Sun Ra Orchestra, want ik voelde het niet aan. Het was een perfecte muziekavond.
En gisteren ben ik met G. naar The Necks geweest. De Singel in Antwerpen was vooral ver. Uiteindelijk was het leuk om nog eens wat tijd met G. door te brengen, dat was lang geleden dat dat nog eens gebeurd was, dat geef ik toe. Op voorhand een glas drinken in de bar en wat kletsen.
Maar als ik dan denk: vraag ik iemand mee om binnenkort naar De Singel in Antwerpen te trekken voor Moor Mother (nog eens haar, ja), dan denk ik: nee, liever alleen, met mijn boekje, mijn hoogstpersoonlijke appreciatie, zonder bevestiging of relativering van iemand anders.
Is dat raar?