De vakantie is voorbij, maar we rekken ze nog wat. Het kleintje is bij de grootouders, nu, na een week bij mijn broer. Dat zorgt dat we eigenlijk maar een week samen geweest zijn in de vakantie. Te weinig, maar ze heeft wel een supervakantie gehad, en we zullen weer heel het jaar samen zijn.
Ons deel samen was in Parijs. Moeder en dochter hadden een terugvlucht uit Griekenland die daar landde, en we hebben er dan maar enkele dagen citytrip van gemaakt, als familie-uitstap. In augustus is het daar altijd kalm, en we komen er dan graag. Nu gaven de Olympische spelen een extra reden om naar daar te gaan, en het was perfect. Nog altijd kalm voor Parijs, maar de stad was echt positiever. Ze zeggen dat in de pers, en we hebben dat ook zo ervaren.
We zijn naar “Le parc des champions” geweest, eigenlijk voor een drag queen wedstrijd. Dat was ons opgevallen in het cultureel programma dat simultaan met de olympische spelen liep. De sfeer daar onder de Eiffeltoren was super, met DJ’s die de mensen opzweepten en spontane dansfeestjes die ontstonden in het publiek. We vermoeden wel dat die dansfeestjes stiekem georganiseerd waren, want de moves van de “spontane dansers” waren meestal iets té goed om geloofwaardig te zijn. Maar de illusie werkte.
De sporters die hun medailles kwamen showen voor je neus, dat was aangrijpend. Hoe jong bleken die winnaars, eens je ze in levende lijve zag! Een team uit Japan dat goud had gewonnen in iets met kano’s, kon met moeite Engels, maar hun speech was toch aangrijpend. Ze hadden hiervan gedroomd, en hadden er jarenlang hard voor getraind, en nu was die droom werkelijkheid geworden. Allemaal voor je ogen. Ze namen allemaal ruim de gelegenheid om selfies te nemen, met hun medailles en met het publiek.
Verder zijn we gaan wandelen in de buurt waar we gewoond hebben, dat is nog altijd een beetje thuis komen, en zijn we in de Olympische dorpjes aan La Vilette gaan rondkuieren, en hebben zijn we naar de Bourse de la Commerce geweest, waar Tadao Ando met een stuk beton een renovatie heeft gedaan. De spiegel op de grond was de grootste hit daar.
De dagen daarop volgend, in Brussel, hebben we ook niks gedaan. Wandelen in’t stad, ijsjes eten, en de vrouw haar verjaardag vieren met taart en ballonnen.
Vorig weekend zijn we zonder het kleintje een weekend naar Antwerpen geweest. Een verjaardagscadeau: sjiek hotel, lekker eten, veel ijsjes, een museum (eindelijk het KMSKA, en het fotomuseum), wat Antwerpen pride, op een terras een boekje lezen en een concert van Alabaster dePlume in OLT Rivierenhof.
Het was goed.