Vorige week heb ik eindelijk een filmpje afgewerkt waar ik al lang aan bezig was. Het is een met iMovie ineen geknutselde reportage over onze reis naar Susak.
Het was voor Milica een emotioneel weerzien met een eiland dat de vakanties van haar jeugd heeft bepaald. Ik vermoed dat, als ze elke zomer naar de zee vlucht, het een soort à la récherche d’un temps perdu is, op zoek naar dat gevoel van toen, ooit.
Bon, dat is mijn hoogstpersoonlijke interpretatie. Niet zeker of ze akkoord zou gaan.