Wie me een beetje kent zal er niet van verschieten: ik ga op Groen stemmen.
Ecologie is voor mij het belangrijkste thema. Ik wil meer fietsen, minder auto’s, meer treinen, minder asfalt, meer groen en minder bakstenen. Ik wil meer vegetarische opties, meer veganistische opties. Ik wil dat iemand’s seksuele geaardheid geen zak uitmaakt. Ik wil dat vliegtuigen belast worden in verhouding met hun klimaatkost, en dat privé-jets verboden worden. En salariswagens ook.
Ik snap niet dat andere mensen andere thema’s belangrijker inschatten dan ecologie, in deze klimaatcrisis.
Over migratie lig ik niet echt wakker. Ten eerste is mensen uit de Middellandse Zee van een verdrinkingsdood redden onze verdomde plicht, ten tweede is hen verwelkomen en onze rijkdom delen een Christelijke deugd die we net iets te gemakkelijk opzij gezet hebben. En de stigmatisering van migranten begint angstaanjagende proporties aan te nemen.
Aan economische thema’s wordt mijns inziens te veel belang gehecht. Ten eerste lijkt het altijd wel goed te komen met die economie, ze blijkt al heel mijn leven veerkrachtig. Ten tweede, we zouden met een beetje minder ook wel rondkomen. Als we allemaal zo niet aan het ratracen waren zouden er misschien wat minder psychologische problemen zijn.
Er zijn ook punten waar ik niet met de partij akkoord ga. Over abortus en euthanasie vind ik dat ze wat te ver doorslaan. De huidige wetgeving is goed genoeg, en we zouden bijvoorbeeld beter een prioriteit maken van menswaardige ouderopvang en toegankelijker gezondheidszorg.
Maar, aangezien we stemmen op de partij die het beste bij ons past, leidt het geen twijfel: Groen.