Soms maak ik van mijn verzamelde likes op Spotify een hele mixtape, maar daar ben ik dit jaar niet toe geraakt. Maar de Spotify-list zelf is wel gelukt:
Een beetje uitleg:
- Orchestral Manoeuvres in the Dark - Sealand
Onze buurvrouw is bijna negentig jaar oud en heeft geen één keer geklaagd over de drie maanden werken die in ons appartement het nodige lawaai produceerden.
Ze heeft ons haar hele platencollectie vinyl cadeau gedaan, dat kon haar toch niet meer dienen. Raar genoeg zaten daar veel Duitse marsliederen tussen. Maar ook ‘Architecture And Morality’ van Orchestral Manoevres In The Dark. Ik veronderstel dat ze dat gekocht heeft voor Enola Gay, maar het hele album is prachtig. Dit Sealand nog het meest van al.
- Little Simz - Two Worlds Apart
Had ze niet op de initiële draft van de programmatie van Dour gestaan had ik dit niet gekend. Effectief optreden op Dour was nog beter geweest.
- Liz Phair - Glory
Geen idee meer hoe ik op dit nummer stootte, maar ik heb het gebruikt in een korte video die ik maakte over onze reis naar Susak in 2022. Die post ik hier nog wel eens als hij af is.
- Sinéad - Thank You for Hearing Me
Ik had net die documentaire bekeken en mijn respect voor Sinéad herwonnen, toen ze overleed. Ik koester nog altijd een vinylexemplaar van ‘The Lion and the Cobra’, maar ik was haar eigenlijk gedurende het grootste deel van haar carrière uit het oog verloren. Dit nummer heb ik dus pas leren kennen tijdens die documentaire.
- Indigo Girls - Closer to Fine
Eén van de twee films die ik in de cinema ging zien dit jaar, was Barbie. Ik heb mijn vrouw moeten overtuigen, die had niets opgevangen van het (vermeende) feminisme en vroeg zich af wat er allemaal in mijn kop mis aan het gaan was, maar ze was nadien overtuigd. Films die discussies loswikkelen zijn ons favoriete soort films, en dit is zo hard bediscussieerbaar dat we er nog altijd niet helemaal mee klaar zijn.
De muziek uit de film was iets té jaren negentig, maar de kampvuurscène met Matchbox Twenty’s Push was er zo ferm over dat het grappig was. Dit nummer van de Indigo Girls vond ik destijds maar zo zo, maar nu mag het wel.
- Blur - To the End
Ik ga al decennia niet meer naar de Lokerse Feesten. Maar Blur had ik nog graag eens gezien, en heel de vriendenkring was in de wolken van hun optreden daar. Dit nummer leek op YouTube supermooi.
- Jaimie Branch - take over the world
Na haar dood had ik geen nieuwe plaat meer verwacht, maar ‘Fly or Die Fly or Die Fly or Die ((world war))’, dat ze opnam net voor haar dood, is een fantastische afsluiter van een al te korte carrière. Op dit nummer kan ik niet anders dan loos gaan.
- Fever Ray - Kandy
Vorig jaar nog dacht ik dat ik gerust voorbij kon gaan aan het concert in het Koninklijk Circus. Ik had het wel gehad met Fever Ray. Maar kijk, ergens in de loop van 2023 geraakte dit toch in mijn playlist en ik denk dat ‘Radical Romantics’ misschien wel de meest gedraaide plaat van het jaar was. Mooi concert ook op Arte.
- Róisín Murphy - Can’t Replicate
Die Lil Louis beat had me meteen mee. Is dat iets dat (terug) in de mode is? Ik hoor dat in veel DJ-sets de laatste jaren. Maar er loopt ook een melancholische ondertoon door dit nummer. Live op Cactus een heel mooi moment, hoe zij met die camera speelde. Binnenkort in het Koninklijk Circus, ik denk dat ik nog eens ga gaan.
- Cymande - Zion I
Toen ik terugkeek op Dour zag ik dat Cymande daar had opgetreden. Dit nummer stond al even in mijn playlist, maar ik had over hun naam gekeken in die ellenlange lijst van artiesten die daar op de affiche stonden. Binnenkort in de Ancienne Belgique herkansing.
- Stromae - L’Enfer
De televisieintroductie van dit nummer was perfect. Alles wat Stromae doet is perfect, van muziek tot marketing. En altijd met een mooie politieke boodschap eronder. Iemand noemde hem ooit een hedendaagse Jacques Brel, dat vond ik toen wat overdreven, maar… misschien toch niet.
Iemand op YouTube getuigde:
#+begin_quote J’étais devant le JT avec mon vieux père ce soir la, et même si je sais qu’il a pu souffrir de voir ma dépression s’installer, c’est un tabou dont on ne parle pas. On était côté à côté, silencieux, et il avait du mal à retenir ses larmes. #+end_quote
Zijn optredens waren hopeloos uitverkocht, maar voor Parijs hadden we nog een kaartje kunnen scoren. Helaas is dat niet door gegaan.
- Vieze Meisje - Wakame
Eén van de leukste optredens van BRDCST, en van het jaar, voor mij. Sinds ik ze live zag kom ik Vieze Meisje overal tegen in Brussel. Ik geef toe dat die keer dat ik in het Noordstation “Doei, doei, doei, doei, doei” naar haar stond te roepen (zoals in de song), samen met het kleintje, een beetje genant was. Maar ze heeft het niet gehoord (indien wel, excuses!)
- The Smile - We Don’t Know What Tomorrow Brings
Radiohead onder een andere naam, en verdomd goed. Binnenkort in het Sportpaleis, maar ik ga niet graag naar het Sportpaleis.
- Roosbeef - Menselijke Mensen
Dit is de beste Nederlandstalige songtekst sinds Luc De Vos. Toen ik nog jong en ongelukkig was, ik verlang zo terug naar die tijd. Supermooi nummer.
- De Ambassade - De Gracht
Eigenlijk ben ik een beetje teleurgesteld in het tweede album van De Ambassade. Willen ze een beetje té intellectueel zijn? Dit nummer is van vóór dat album, ergens verschenen op een single tussendoor, en ontdekt toen ik aan het researchen was voor een interview met hen. Leuke kerel wel, en ambitieus.
- The Bowling Balls - You Don’t Know (what it’s like to be alone in the house)
Begin 2023 ging ik terug een dag per week naar een kantoor in de buurt van Gent, en daar staat de radio op. Zo pik je soms nog eens een leuk nummer op, uit de vaderlandse muziekgeschiedenis, dat ik nog nooit eerder had gehoord. En het werd een hit in huis, het kleintje is fan van de kleurige video.