Deze week heb ik mezelf Chinees vrijwilliger gemeld om brood te bakken in de klas van het kleintje. Het is te zeggen, het kleintje heeft enerzijds lang aangedrongen bij mij, en anderzijds kwistig met beloften gestrooid in de klas, met als gevolg dat ik er uiteindelijk niet meer aan kon ontsnappen.
Gisteren vertelde ze nog tegen een vriendinnetje: “mijn papa komt deze week brood bakken in de klas. Als je wilt kan hij in jouw klas komen ook hoor!”
Ja, ik zal wel de ronde doen, overal een brood gaan bakken. En ik ga volgens het principe “brood = bloem+water+zout+tijd”, dus ik ga vijf keer over en weer deze week, om de zuurdesem te voeden, het brood te mengen, te plooien, deeg te maken, en vrijdag alles uiteindelijk in de oven te steken, zodat elk van de vierentwintig kindjes vrijdag hopelijk met een klein broodje naar huis kan gaan. Of misschien dat we gezamelijk brood en humus eten, dat zien we tegen dan nog wel.
Enige vraag: gebruik ik een smartphone om, ter illustratie, een slow motion filmpje te maken van het rijzen van de starter. Ik ben in principe tegen smartphones in de klas, maar geef toe, die filmpjes zijn zo mooi. Kijk, het experiment ter voorbereiding gisteren. Mooi toch? (wel je hoofd of je scherm scheef houden)